Elk
levensverhaal is het waard om gehoord en gelezen te worden. Dat is
het uitgangspunt van stichting Walk of Life, dat levensverhalen van
‘mensen zonder netwerk’ laat optekenen en bewaren in een
databank. Drugspastor Zwanine Siedenburg bedacht samen met
oud-ombudsman Arre Zuurmond dat niemand naamloos ten onder mag gaan.
Deze laatste gaat nu de regio Rotterdam leiden, startend in de
Pauluskerk. En hij is hard op zoek naar vrijwilligers.
Te vaak nog worden
mensen begraven die geen sociaal netwerk hebben. Dan is er dus
niemand die nog iets over het leven en karakter van de overledene kan
vertellen. Zowel Siedenburg als Zuurmond maakten eenzame uitvaarten
mee, begrafenissen waar niemand iets kon vertellen over de
overledene, simpelweg omdat informatie ontbrak. Stichting Walk of
Life, levensverhalen – sinds midden 2023 actief - probeert hier nu
verandering in te brengen.
“Achteraf denk
ik: was ik maar in Afrika gebleven, dan was ik maar één keer
doodgegaan. Hier ga ik iedere dag weer opnieuw dood. Mijn leven is
verziekt en gebrandmerkt, door de slordigheid van een ambtenaar.
Noodgedwongen heb ik zware lessen geleerd. Wat ik de mensen kan
vertellen is ‘de criminaliteit is heerlijk qua centjes, maar dat is
maar 10 procent van het verhaal’. Over de andere 90 procent hoor je
niks. Dat boeven gevaar lopen, dat hun naasten gevaar lopen, dat de
buren gevaar lopen. Ook niks over de slachtoffers die zij creëren.”
– Uit het sociaal testament
van een 46-jarige ongedocumenteerde in Rotterdam
Leerzaam en
spannend
“Mijn overtuiging
is: elk levensverhaal is het waard om gehoord en gelezen te worden”,
zegt regiocoördinator van Walk of Life Zuurmond. “Maar van deze
groep mensen, de dak- en thuislozen, de drugsverslaafden, de
ongedocumenteerden, worden de verhalen niet verteld. Dat vind ik
verdrietig en onmenselijk. Zonder dat jouw levensverhaal verteld
wordt, kun je niet sterven en begraven worden.”
Zuurmond heeft zelf
al enkele interviews in Rotterdam gedaan en werd geraakt door de
diversiteit aan verhalen van kwetsbare medemensen. “Als je met hen
praat, blijken het altijd interessante mensen te zijn, die misschien
niet altijd op het rechte pad zaten en veel leed hebben ervaren, maar
ook zeker bijzondere dingen hebben meegemaakt. Het is leerzaam en
spannend om met hen in gesprek te komen.”
“Ik wil de
burgers laten zien hoe we worden behandeld. Ze duwen jou tot de rand
van de menselijkheid en als je dan gaat flippen, zeggen ze: ‘Zie je
wel, ze hebben gelijk, die gasten zijn monsters.’ Dan vraag ik je:
wie kwam er nu als eerste? Is het de kip of het ei? De haat en de
angst die is gezaaid in hun harten, die wil ik bestrijden.”
- Uit het
sociaal testament van een 46-jarige ongedocumenteerde in Rotterdam
Database en
stadsarchief
De levensverhalen
worden verzameld in een database, waaruit begrafenisondernemers, maar
ook geestelijken kunnen putten als iemand zonder netwerk overlijdt.
Ze worden tevens opgeslagen in de verschillende stadsarchieven, zodat
historici over honderd jaar nog kunnen lezen hoe kwetsbare medemensen
in onze steden leefden. “Daarnaast”, zegt Zuurmond, “is deze
methode een nieuwe vorm van pastoraal werk. De gesprekken die we
voeren, kunnen ook helend werken. Met hen praten over hun leven en
met hen daarop reflecteren vanuit oprechte aandacht, dat doet de
meesten goed.”
Vrijwilligers
gezocht
Op dit moment is
Walk of Life al in Amsterdam, Apeldoorn, Haarlem en Utrecht actief.
De afdeling Rotterdam laat zich sinds december 2024 horen en is hard
op zoek naar vrijwilligers. Zij krijgen eerst een gesprek en daarna
een training. Vrijwilligers hoeven geen schrijversvakschool of
journalistiek te hebben gestudeerd. Ze interviewen aan de hand van
vastgestelde vragen en schrijven het verhaal vanuit het hart. Daarna
wordt het nog geredigeerd.
Voel je je
aangesproken door dit verhaal? Meld je dan aan bij projectleider
Zwanine Siedenburg, [email protected].